اعدا زهرا بهرامی را پس از راهپیمایی روز عاشورا دستگیر کرده اند اما به جای رسیدگی به اتهاماتِ سیاسی که در ابتدایِ دستگیری به او زده بودند، ناگهان اتهاماتی نظیر نگهداری مواد مخدر را مطرح کردند و سپس او را به عنوانِ «یک قاچاقچی» یا شاید هم در نگاه افکارِ عمومی به عنوانِ یک معتاد به دار آویختند

ما دو تن از زندانيانِ سياسی دهه‌ی شصت می‌باشيم و به هنگام دست‌‌گيری با دو تفکر و جهان‌نگری متفاوت قريب به پانزده سال از جوانی‌ غارت‌شده‌مان را در زندان‌های مختلف حکوت اسلامی گذرانده‌ايم. ما جان‌بدر‌برده‌گانِ نيمه‌جانی هستيم که شاهدِ قتلِ تبه‌کارانه‌ی نزديک‌ترين پاره‌های تن‌مان بوده‌ايم. استخوانِ هزاران جانِ جوان در خاک‌پشته‌های اسلامی شيار شد و خاطره‌ی عظيم ملتی در گورستان‌ها پَر‌پَر. و آن همه جان و جوان، البته به ياری و مددِ “اسلامِ عزيز”! توسطِ اصلاح‌‌شده و ناشده از ايران دريغ شد. ما در دورانِ حبسِ خود شاهد دو کشتار جمعی شنيع در زندان‌های اسلامی بوده‌ايم. جوان‌کُشی سال ۶۰ و اسير‌کُشی تابستانِ ۶۷.

مهدی اصلانی و ايرج مصداقی

اگرچه مقامهای جمهوری اسلامی همواره از بی تاثیر بودن تحریم های بین المللی بر اقتصاد ایران گفته اند، ظاهراً تحریم های تازه ایالات متحده آمریکا و به ویژه تحریم واردات بنزین و فرآورده های نفتی و پشتیبانی گسترده شرکت های بین المللی از این تحریم ها به بحث درباره سیاست های تحریم برانگیز دولت جمهوری اسلامی دامن زده است. از جمله به گفته محمدرضا بهزادیان، رئیس پیشین اتاق بازرگانی تهران، تحریم ها بهای کالاهای ورداتی به ایران را گران کرده است. به گفته آقای بهزادیان حدود ۳۵ درصد بهای کالاها و خدمات وارداتی ناشی از تحریم هاست. یعنی ایران سالانه با وارداتی حدود ۹۰ میلیارد دلار کالا و خدمات، ۳۰ میلیارد دلار هزینه تحریم ها را می پردازد. آقای بهزادیان پیش بینی می کند که با وضع تحریم های تازه سازمان ملل، آمریکا و اتحادیه اروپا، ایران بیش از پیش زیر فشار قرار خواهد گرفت و به ویژه صنعت نفت ایران از این تحریم ها بیش از هر بخش دیگر صدمه می بیند

به رغم سخن گفتن در باب سایه های تلخی که روشنای «نماد سبز» جنبشِ امید بخش مان را تهدید می کنند، نگارنده به هیج وجه بر این باور نیست که باید از پذیرش رنگ سبز سر باز زد. هر آنچه گفته شد از یک سو تاکید بر آن بود که دیگران محق اند با رنگ ها و نشان ها و باورها و شعارهایی یی که می پسندند با جنبش همراه شوند؛ و از سوی دیگر تاکیدی بود بر آنکه برای پرهیز یا برخورد محتاطانه با رنگ سبز …

اگر ما ایرانیان در مقطع انقلاب سال 1357 قادر به جلوگیری از اعدام افراد،در محاکمات به اصطلاح “انقلابی” می بودیم،شاید جامعه ما شاهد کشتار و اعدام نیروهای سیاسی و غیر سیاسی در سالهای 60 تا 67 و بعد ازآن نمی گردید.اولین گام برای لغو مجازات اعدام و شکنجه،هم صدائی و همنوائی عمومی را می طلبد.

رهبران موجِ سبز تاریخ سی ساله اخیر را طوری بازنویسی می‌کنند که نکته‌ی کانونی‌اش بی‌نقص بودن امام است، و چشم‌اسفندیار قصه همین جاست. یکی از مانورهای رهبران موج سبز در جلب اقشار میانی جامعه در یک سال گذشته آن بود که قانون اساسی وحی منزل نبوده و قابل تغییر است. با اتکا به این منطق می‌توان اصل ولایت فقیه و رهبر را هم به زیر مهمیز قانون‌ کشاند، اما بلافاصله تا پای خمینی به میان آورده می‌شود از وی سیمایی پاک و منزه و بی‌نقص تصویر می‌شود. و این حکایت همه‌ی این سال‌هاست. از فیلسوفی که با هرمنوتیک به تبیین دوران امام می‌نشیند تا نواندیش دینی که با ماکس وبر. خمینی باید پاک و منزه جلوه داده شود چون ما در موقعیت دیگری قرار داشتیم. با این بنیان ایدئولوژیک یک گفتمان ساخته می‌شود. در این گفتمان جایگاهی به خمینی ارزانی می‌شود که ناعادلانه و نادقیق است به واقع دفاع از “امام راحل” دفاع از گذشته‌ی سیاسی خود است.

در سال های اخير گنجی و شمار ديگری از دار و دسته “اصلاح طلبان” حکومتی بعد از آنکه به حاشيه
حکومت رانده شدند، برای بازکردن جبهه ای بين المللی عليه جناح تماميت خواه رژيم به خارج کشور آمدند.
گنجی و دار و دسته اش، برای تضعيف موقعيت جناح تماميت خواه به رهبری خامنه ای به تلاش های دامنه
دار تبليغاتی در خارج کشور دست زدند.

صد ها مرد ایرانی به دادخواهی و رهایی مجید توکلی چادر و روسری به سر کردند تا نشان دهند که مردان ایرانی با به سز کردن چادر یا روسری تحقیر نمیشوند .زن بودن در میان مردمان ما شر م نیست وحجاب اجباری است که نشان حقارت رژیم اسلامی است

جنگ قدرت در میان جناح های گوناگون حکومت، نظام اسلامی را هر چه بیشتر در بحرانی که بوجود آمده است، غرق خواهد کرد و نشانه ها همه از آن حکایت دارند که این رژیم، هر روز به انتهای خود نزدیکتر می شود.

من فکر میکنم این خیزش اخیر مردم حاصل باز بودن نسبی فضای سیاسی در دوران تبلیغات انتخاباتی کاندیداها بود. مناظره‌های تلویزیونی که از صدا و سیما پخش شد بدترین و مهلکترین ضربه را به این رژیم زد. مردم حرف‌هایی را از رادیو تلویزیون شنیدند که هرگز در خواب هم تضورش را نمیکردند. روزنامه‌ها و سایت‌های اینترنتی نیز در این مدت نسبتا آزاد بودند و گردش اطلاعات روان بود.